De Geiten

Hieronder staan de vier advertenties voor “de Geiten”. Als je op de plaatjes klikt krijg je een HEEL GROOT plaatje, wat je kunt bewaren om eventueel meer reclames bij te printen. Want we hebben nog steeds GEEN reacties!

Geld verdienen met schrijven! Ik klink als spam!
Het kan natuurlijk met een goed verhaal.
Hier kun je lezen hoe je aan die 10.000 euro kan komen. Deadline is pas volgend jaar.

Misschien wat voor een Trees?

Er was eens een strak wit konijn, genaamd Nijntje. Onzijdig van geslacht en met vaste hand getekend. Om onverklaarbare redenen dachten de grote mensen dat alle kindertjes dol waren op Nijntje. Het konijn verscheen daarom in boekvorm, op kleurplaat, maar ook als waterijsje en ter decoratie van kinderwagens, Maxi-Cosy’s en dekbedovertrekken.
 

Zoals het een goed konijn betaamt, plantte Nijntje zich in ons gematigde klimaat schrikbarend snel voort. Op een gegeven moment had de witte pest dermate hard om zich heen gegrepen dat de allerkleinsten in tranen uitbarstten bij het zien van al dit konijnengeweld. Angstig kropen ze weg bij vader of moeder, zoals bij de eerste confrontatie met Zwarte Piet en Sinterklaas. Zo gebeurde het dat anno 2006 het konijn door de Nederlandse regering officieel tot ongewenste diersoort werd uitgeroepen. Het verloor zijn beschermde status en de drijfjacht op Nijntjes werd al snel een even geliefde hobby als de in datzelfde jaar sterk groeiende sport Nordic Walking.
 

Wat gehoopt werd, gebeurde: door het konijnonvriendelijke klimaat in Nederland vluchtten Nijntje en co met behulp van konijnensmokkelaars het land uit. Ze vroegen asiel aan in Scandinavië, omdat ze hoopten zich hier door de lagere bevolkingsdichtheid in alle rust verder voort te kunnen planten. In Scandinavië bleek men echter helemaal niet zo gecharmeerd van de komst van zoveel rare konijnen. Omdat ze de taal niet spraken, kregen de Nijntjes nauwelijks voet aan de grond in hun nieuwe vaderland. Toen ook nog eens een ongekend barre, lange winter inviel en er maar enkele uren daglicht bleken te zijn, kregen de Nijntjes spijt. Ze klitten bij elkaar in hun holen naar Hollands model, probeerden warm te blijven met een peen-en-uien-stamppot en vertelden elkaar verhalen over hoe goed het leven vroeger in Nederland was. Oh, wat zouden ze graag weer terug gaan naar hun wortels .
 

Via de Stamp-Stamp kregen ze helaas bericht van achtergebleven Nijntjes dat de situatie in Nederland nog altijd bijzonder gevaarlijk was. Klop-, drijf- en drukjachten leverden dagelijks honderden verse slachtoffers op. De marktprijs van konijn was door het overaanbod historisch laag geworden en sommige poeliers gaven zelfs  bij aankoop van één hele kip een konijn cadeau.
Op een lange winteravond, vlak voor de in konijnenland gevreesde Kerstdagen, belegde Nijntje-Van-Het-Eerste-Uur een vergadering in het gemeenschapshol. “Nijntjes, we moeten over onze toekomst praten” zei hij. “Terugkeer naar Nederland is uitgesloten, samenklitten in onze holen in dit onbekende, koude land evenmin. We zullen ons moeten aanpassen om hier ons bestaan op te bouwen” sprak hij wijs.
 

En zo geschiedde. Na een lange brainstorm bij temperaturen ver onder nul werd besloten van deze nood een deugd te maken: de winterse omstandigheden bleken bij uitstek geschikt voor het energiezuinig produceren van het in Nederland zo populaire Nijntje-waterijs. Een zeer efficiënt konijnenapparaat werd in werking gesteld en duizenden Nijntjes vonden werk in de productie en verkoop van de lik-ijsjes. Al snel waren de Scandinaviërs helemaal in de ban van dit exotische product. Men sprak over de meerwaarde van de multiculturele samenleving en wat een verrijking dit product betekende voor de Scandinavische keuken.
 

Begin 2007 werd in deze hosanna het voorlopige konijnenhoogtepunt bereikt: naar Hollands recept gemaakt en bovendien duurzaam geproduceerd leverde het ijsco-Nijntje de Nobelprijs voor Milieu en Integratie op. De Nederlandse Nijntjes kwamen bekend te staan als harde werkers met vernieuwende ideeën. Ze raakten steeds geliefder bij hun Scandinavische soortgenoten en het aantal interculturele relaties nam snel toe. Deze gemengde huwelijken leverden in hoog tempo hun nakomelingen: een halfbloedsoort met het beste van beide werelden, in de volksmond ook wel bestempeld als “ijskonijntjes”.
En zo leefden de Nijntjes na een moeizame start in hun nieuwe vaderland nog lang en gelukkig….

De deur werd ruw opengedaan en het tochtgordijn bolde op. Een man, ergens achterin de 30, zwaaide het gordijn open en zei:
“Ze is zwanger. Ik heb haar zwanger gemaakt.”
Zo kwam hij de kroeg binnen.

Hij sprak pas weer nadat hij vlak achter elkaar drie pilsjes naar binnen had geklokt. Staand voor de bar, om een uur of negen uur ’s ochtends. Een barkeeper, twee klanten met grijze haren en één baard aan de bar, twee pubers bij het dartboard en hij.
“Ze is zwanger. Heb je sigaren?”
Hij lurkte aan de sigaar tot hij ervan kokhalsde en herhaalde wederom wat hij had gedaan. Wat hij had gepresteerd. De pubers giechelden maar dartten ondertussen voort en mompelden hun scores.
Nog een pils.
“Ik moet piesen”.
Hij stoomde dwars door het dartspel van de spijbelaars naar de toiletdeur.

De barkeeper was een vrouw van achterin de 50, verrimpeld, verrookt en vergeeld zoals het behang achter de toog. Ze had alles al wel gezien. Vooral mannen en hun emoties. Mannen behandelen hun emoties alsof het gadgets zijn. Ze vinden en kopen ze, laten ze aan hun maatjes zien als ze er op wat voor manier dan ook trots op zijn, en als dat geen indruk maakt, zijn ze ze ook net zo makkelijk weer kwijt. Ze tapte alvast het volgende glas vol. Die pilsjes moesten de man onderhand toch wel hebben verlaten.

“Wat heb ik gedaan!”
Bij terugkomst was hij op de grond gaan zitten met zijn rug tegen de muur, tussen twee tafeltjes in. Pilsje nummer zeven. En daarna zei hij lang niets meer. Rookte nog een hele sigaar, dronk nog vier pils.

“Gefeliciteerd” zei ze toen hij afrekende. Hij luisterde niet. Hij lalde “Swanger” met gebalde vuisten naar het plafond, en toen naar de pubers, die enigszins terugdeinsden. En daarop was hij, bijna met gordijn en al, weer verdwenen.

“Die was blij”, zei de barkeeper tegen de baard.
“Hij was verkeerd”, was het antwoord. “Hij komt altijd hiernaast, bij ’t Klokkie”

Tip voor de eenieder die wil typen in Wordpress via het beheer gedeelte. Als je een “return/enter” geeft in dit beheer gedeelte zie je dat de teksteditor een regel overslaat. Ik zal de details besparen over het “waarom” hiervan. Als je dat niet wilt, die stomme witregel, dan moet je “shift-enter” doen. Ben je er vanaf.

18 bierviltjes had hij tussen zijn tanden geklemd.
Gejuich.
19 bierviltjes had hij tussen zijn tanden geklemd.
Gejuich.
20 bierviltjes had hij tussen zijn tanden geklemd.
Gejuich. En toen schoot het in zijn kaak.

Anonieme kaakspieren gingen de straat op en zetten het op een schreeuwen.
Muurvast zat de stapel tussen zijn bijters, kauwers en knagers.
Zijn tong opgepropt tegen de achterkant van de natte stapel, spreken onmogelijk gemaakt.
Een kwartier lang duurde de worsteling. Hij huilde met diepe halen. Met een haardvuurtang werd hij uiteindelijk bevrijd.

Hij ook met zijn grote mond.

Trees :Gerard

Beste Geiten,

Gisteren was de stal bijna zo vol als ze zou kunnen zijn.
Mooi voor Hans dat ie z’n huis heeft kunnen verkopen! Gefeliciteerd.

De vooruit planning van enkele data heeft zijn waarde bewezen! Maar ze waren op, die data, en daarom hebben we nieuwe afgesproken. Hier volgen ze:

Woensdag 7 november
Woensdag 28 november met thema: Sinterklaas
Woensdag 12 december

Ledenwerving:
Niet helemaal is gelukt om tot een alom goede wervings folder te komen. Daarom maar een paar verschillende. Tot 18 oktober zullen/kunnen/ moeten(?) we onze voorstellen bij Gerard indienen die dan een/enkele posters zal redigeren.
(het blijft wel een hele mooie foto!)

Schrijfopdracht:
Peter was aan de beurt voor een schrijfopdracht. Hij dacht een hele mooie gevonden te hebben, maar, dat zal nog moeten blijken!

Het is geheel vrij natuurlijk, als het het maar enigszins is gebaseerd rond de inspiratie die op komt bij (een) IJskonijn.

Bijvoorbeeld:

Recept: Hoe bereid ik een ijskonijn?
Situatie: Ik ben bij de poelier en bestel een ijskonijn.
Aan de bar: de hoofdpersoon ziet een mooie man/vrouw, begint een gesprek en hij/zij blijkt een ijskonijn te zijn. Hoe die te ontdooien?
Fabel: De fabel van het ijskonijn en de poolhaas.
nou ja.

Ben ik nog wat vergeten dan wordt het vast aangevuld.

Vriendelijke Groeten,

Peter

Trees…. Peter